محمد ابراهیم جدلی

محمد ابراهیم جدلی

شهرت :

جدلی
تاریخ وفات :
1/01/1199
مزار :
تکیه ملا اسماعیل خواجویی
زمینه فعالیت :
عالم فاضل
عالم فاضل محقق و فقیه حکیم جامع، ملا محمد ابراهیم اصفهانی مشهور به جدلی از علما ازکیا، عالم فاضل عظیم القدر، جامع علوم خفی و جلی و از قدمای علمای اصفهان بوده است.
در کتاب رستم التواریخ نیز در ضمن بیان فضلای دوره کریم خان زند، از وی با عنوان عالی جناب علامة الزمان، آخوند ملاابراهیم، شهیر به جدلی نام می برد.
وی را از اساتید ملا علی نوری بر شمرده و به عنوان عالمی محقق و مدقق و صاحب تألیف معرفی کرده اند.
از تألیفات ایشان خلاصه حق الیقین، همچنین مسائل و موضوعات دیگر از کتب و رسائل و حواشی مفید متفرقه را می توان نام برد .
ملا محمد ابراهیم از مدرسان بزرگ حوزه علمیه اصفهان و مدرس در مسجد جامع الحکیمی بوده است.
این عالم فرزانه در سال 1199فوت و پیکرش را درتکیه خواجویی و نزدیک مزار علامه ملا اسماعیل خواجویی به خاک سپردند.

مشروح زندگی نامه
عالم فاضل محقق و فقیه حکیم جامع، ملا محمد ابراهیم اصفهانی مشهور به جدلی از علما ازکیا، عالم فاضل عظیم القدر، جامع علوم خفی و جلی و از قدمای علمای اصفهان بوده است.
در کتاب رستم التواریخ نیز در ضمن بیان فضلای دوره کریم خان زند، از وی با عنوان عالی جناب علامة الزمان، آخوند ملاابراهیم، شهیر به جدلی نام می برد.
وی را از اساتید ملا علی نوری بر شمرده و به عنوان عالمی محقق و مدقق و صاحب تألیف معرفی کرده اند.
از تألیفات ایشان خلاصه حق الیقین، همچنین مسائل و موضوعات دیگر از کتب و رسائل و حواشی مفید متفرقه را می توان نام برد .
ملا محمد ابراهیم از مدرسان بزرگ حوزه علمیه اصفهان و مدرس در مسجد جامع الحکیمی بوده است.
مرحوم عبدالرزاق بیگ دنبلی (مفتون) که وی را در اصفهان دیده، می نویسد : بینایی ظاهرش خلل یافته و پنجه فقر و افلاس دست قدرت و توانایی اش را بر تافته.
این عالم فرزانه در سال 1199فوت و پیکرش را درتکیه خواجویی و نزدیک مزار علامه ملا اسماعیل خواجویی به خاک سپردند.
متن سنگ مزار وی با جملات عربی که در وصف ایشان است و نشان دهندة شخصیت علمی و معنوی اوست و سپس سال فوت و پنج بیت شعر از « رفیق اصفهانی » در رثا و ماده تاریخ فوت ایشان و سپس هفت بیت شعر دیگر در مرثیه فوت او از « مشهور » به خط ثلث و نستعلیق حک شده است.
اشعار متن سنگ مزار:
حیف که رفت از جهان زبده ارباب فضل/آه که رفت از میان قدوۀ ارباب علم
مهر سپهر کمال ابراهیم آن که بود/در شب تاریک جهل ماه جهانتاب علم
آن به براهین شرع مفتی احکام دین/آن به مقالید عقل فاتح ابواب علم
آب حیاتش به خاک ریخت اجل بی د ریغ/رفت به خاک سیاه حیف فرو آب علم
شد زجهان و رفیق از پی تاریخ گفت:/رفت ببزم جنان زبده ارباب علم
سپـس:
... گفت « مشهور » بهر تاریخش:/« شد بجنت مقام ابراهیم »