میرزا محمد فروغ اصفهانی

میرزا محمد فروغ اصفهانی

شهرت :

فروغ اصفهانی
تاریخ وفات (قمری/شمسی) :
19/11/1289
مزار :
آباده ای :
زمینه فعالیت :
:
میرزا محمد متخلص به « فروغ» فرزند میرزا محمدحسین بن بدیع الزمان منجم گنابادی، از شعرا و ادبای قرن سیزدهم هجری است. وی ادیب شاعر و خطاط و ریاضیدان بوده و در عروض درجة استادی داشت. طب را به خوبی می دانست و خطوط شکسته و نستعلیق را خوش می نوشت و شعر را خوب و پسندیده می گفت. قصایدی در مدح منوچهرخان معتمدالدوله گرجی، حاکم اصفهان سروده است.
از اشعارش در « مدایح المعتمدیه» میرزا محمدعلی مذهب اصفهانی آورده شده است.
وی در شب 19 ذیقعده1289ق در اصفهان وفات یافته است و در تکیة آباده ای مدفون گردید.

مشروح زندگی نامه
میرزا محمد متخلص به « فروغ» فرزند میرزا محمدحسین بن بدیع الزمان منجم گنابادی، از شعرا و ادبای قرن سیزدهم هجری است. وی ادیب شاعر و خطاط و ریاضیدان بوده و در عروض درجة استادی داشت. طب را به خوبی می دانست و خطوط شکسته و نستعلیق را خوش می نوشت و شعر را خوب و پسندیده می گفت. قصایدی در مدح منوچهرخان معتمدالدوله گرجی، حاکم اصفهان سروده است.
این شعر از اوست:
چشم تو زد راه کاروان سلامت/بر لب لعلت حواله کرد غرامت
هیچ دوا دردمند دوست نخواهد/درد که آید ز دوست عین سلامت
از اشعارش در « مدایح المعتمدیه» میرزا محمدعلی مذهب اصفهانی آورده شده است.
وی در شب 19 ذیقعده1289ق در اصفهان وفات یافته است و در تکیة آباده ای مدفون گردید. ماده تاریخ وفاتش را « شهاب لاوی» ضمن قطعه ای چنین گفته است:
بگفتا شهاب از پی سال رحلت/بفردوس زد کوس حشمت محمد